Ook dit is ondernemen

Na een dagje Drievliet met gewonnen kaartjes lag de blauwe brief rustig op de deurmat te wachten. Natuurlijk wist ik al wat erin stond, maar pfff…

Normaal gesproken zou ik direct in de actiestand zijn geschoten – regelen, oplossen, sterk zijn. Want dat is wat ik altijd heb gedaan.

En ja, dat heeft me veel gebracht, maar het heeft ook gezorgd voor een overspannen zenuwstelsel.

Dus koos ik er deze keer voor om het anders te doen.

Ik bleef zitten.

Voelde. En ja, ik voelde de misselijkheid, de paniek.

Ik ademde.

En ik deelde het met mijn man.

Dat klinkt misschien heel gewoon, maar voor mij is het bijzonder.

Tot voor kort wist hij hier heel weinig van, omdat ik vond dat ík – degene die de puinhoop had veroorzaakt – diezelfde puinhoop ook zelf moest oplossen.

En daar hoorde hulp vragen of ruimte maken voor mijn schaamte niet bij.

Maar vandaag doe ik het anders.

Ik ben er simpelweg mee. In zachtheid, vanuit mijn vrouwelijke energie.

Ik kies ervoor om aanwezig te zijn bij mijn schaamte, bij de primaire gedachten van angst die omhoogkomen.

En juist vanuit die bedding mag ik zakken in rust en creëren wat werkelijk nodig is om dit op mijn manier te dragen.

Zodat ik weer vrij kan ondernemen.

Ja, ik schaam me. Maar ik deel het. Omdat ik geloof dat delen helend is.

En omdat ik weet dat ik niet de enige ben.

Daarom ook mijn uitnodiging aan jou:

Je hoeft het niet alleen te doen.

Alleen al door het te delen geef je jouw zenuwstelsel rust.

Rust waardoor jij weer ruimte en vertrouwen kunt voelen.

Dus voel je vrij om te delen waar jij je voor schaamt –

misschien een fout, een terugval, een schuld, of een patroon dat telkens terugkomt.

Je mag het hieronder kwijt, of stuur me een mail.

Anoniem mag ook.

mail@jenniferdekker.nl

Schaamte verliest haar kracht als we het in het licht brengen.

Je bent welkom met alles wat je bent.